صبر موجب اجر و پاداش متن : والصبر معونةً على استيجابِ الاجر . شرح : صبر دو گونه است : 1 . صبر بر طاعت از امر و نهى الهى در عمل به واجبات و ترك محرمات . 2 . صبر در مقابل حوادث روزگار و رويدادهاى اندوه‌آور و طاقت‌فرسا . شريكة القرآن در اين قسمت ، پاداش صبر را به‌طور مطلق بيان مىفرمايد : استحقاق اجر و مثوبت . بلكه فرمود شكيبايى موجب حتمى شدن پاداش است ؛ خواه در دنيا يا آخرت و آن را مقيد به دنيا و يا آخرت نفرمود . به عظمت صبر اشاره دارد و از قرآن الهام گرفته شده است . شكيبايى علاوه بر مغفرت و درود الهى ، موجب پاداش دنيوى است . خدا از قول يوسف عليه السلام هنگامى كه با برادرانش سخن مىگفت ، چنين نقل مىكند : « إِنَّهُ مَنْ يَتَّقِ وَيَصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ المُحْسِنِينَ » ؛ « 1 » چنين است ، كسى كه تقوى پيشه سازد و استقامت و صبر كند حتماً خدا اجر نيكوكاران را تباه نمىسازد . معلوم است كه مراد از « لايُضيعُ أجرَ المُحسنين » ، به قرينهء « لَاجرُ الآخرةِ . . . » همان پاداش دنيوى است ؛ علاوه بر اين كه پاداش آخرت را هم متذكر مىگردد .

--> ( 1 ) . يوسف ، آيهء 90 . .